Marijin perivoj i Kalvarija

Samostan je ugodno obilaziti i izvana, Marijinim perivojem koji je nedavno uređen. Stari dio perivoja ispred crkvenog pročelja formiran je u XIX. stoljeću.

Produži li se njime prema jugozapadu brzo se nailazi na posljednje dvije kapele Trsatskih stuba. Ostale se kapele nižu podno ceste kojom se prilazi Trsatu, no o Trsatskim stubama, kao cjelovitom urbanističko-arhitektonskom kompleksu, iscrpnije u zasebnom poglavlju koje slijedi. Novouređeni dio perivoja okružuje samostanski kompleks s istoka, na području nekadanjih vinograda.

Taj veliki pothvat izveden je u doba gvardijana fra Serafina Sabola. Tu se za blagdana održavaju euharistijska slavlja.
Zbog povoljne konfiguracije terena ovaj prostor slovi i kao najbolja ljetna pozornica u gradu Rijeci.
Dalje prema istoku u sklopu samostanske okućnice nedavno je uređeno veće odmorište s klupama i stolovima za hodočasnike. Na brdu Fortica iznad Marijina perivoja i samostana uređen je Križni put. Tu nekoć ogoljenu uzvisinu franjevci su pošumili u posljednjih stotinjak godina.

Sjeveroistočno iza samostana i danas je netaknuto sačuvan Dolac sa zidanim podzidima vrtnih parcela na kojima se uzgaja povrće. Ovaj Dolac s povrtnjakom spominje se i u drevnoj legendi o dolasku kućice na Trsat. Uz njega je vezana još jedna zanimljiva epizoda iz života samostana.
Znameniti secesijski arhitekt, Slovenac Jože Plečnik, pred Prvi svjetski rat zamislio je proširenje srkve tako da se iznad ove krške vrtače izvede novo svetište s kupolom po uzoru na baziliku sv. Petra u Rimu.

Plečnikova zamisao obnove bila je čak I suzdržanija od drugih koje su se u to doba pojavile. Realizaciju je ipak zaustavio austrougarski prijestolonasljednik Franjo Ferdinand koji je kao veliki ljubitelj starina procijenio da bi ona narušila spomeničko značenje Trsatskog svetišta.